کرونا؛ آیا فاصلۀ اجتماعی در نهایت به فاصلۀ طبقاتی منتهی خواهد شد؟

Share on facebook
Share on twitter

پس از شیوع ویروس کرونا، مقرراتی در تمام کشورهای جهان مبنی بر فاصله‌گذاری اجتماعی و منع تعامل فیزیکی نزدیک میان مردم در جامعه وضع شد. این امر از سال‌ها است که در دنیای ما وجود دارد و شیوع کرونا فقط بهانه‌ای شد تا این موضوع رسمیت یافته و تبدیل به قانون شود. جهان ما از مدت‌ها است که دچار این فاصلۀ اجتماعی شده اما تا حال فقط در میان طبقات مختلف. در کشورهای صنعتی امروزه کم‌تر شاهد تعامل فیزیکی یا حتی اجتماعی میان طبقات مختلف هستیم. معلم، کارگر، تاجر، صنعت‌گر، کارمند و دیگر طبقات هرکدام در حصاری از همان خودی‌ها محصور شده اند که باز آن‌ها به حلقات و طبقات کوچک‌تر تقسیم شده اند و با همان گروه‌های خودی در تماس و تعامل اند. تمام تعاملات افراد جامعه منوط و وابسته به آیین‌نامه‌ها و طرزالعمل‌های کاری و رسمی شده و قوانین اند که آن‌ها را اصالت می‌بخشند. پس از این خود من و شما هم مجبور ایم وقتی در خیابان قدم می‌زنیم، فاصلۀ خود را از مردم دیگر و به‌خصوص آن‌هایی که سر و وضعی کثیف و غیربهداشتی دارند، حفظ نموده و تلاش کنیم هرچه بیش‌تر از افراد مادون خود دور بمانیم.

مطمئناً در جهانی که با این میزان از آلاینده و فعالیت‌های صنعتی پدید آمده، کرونا تنها آغاز راه است و زین پس جهان ما شاهد ویروس‌های بیش‌تر و خطرناک‌تری از انواع ویروس‌های همه‌گیر خواهیم بود. غیر از این، از همان آغاز بحران کرونا در جهان شایعاتی وجود داشت که این ویروس دست‌ساز بشر است و کشوری آن را به دلایل خاص خلق کرده است. این فرضیۀ تئوری-توطئه-‌گونه حکایت از واقعیتی ترسناک‌تر دارد و آن این که بشر امروزه به مرحله‌ای رسیده است که اگر بخواهد، می‌تواند چنین کارهایی بکند و بعید نیست در آینده کسانی یا کشورهایی در جهت سیادت بر جهان و نفوذ بیش‌تر و ضربه‌زدن به رقبای بین‌المللی خود چنین فعالیت‌های مخربی بکنند. بنابراین، جهان ما پس از این، تقسیم به کشورهایی خواهد شد که منفعل اند و کشورهایی که فعال اند، کشورهایی که حمله می‌کنند و کشورهایی که دفاع، کشورهایی که می‌توانند در برابر بحران‌هایی این‌چنین از خود دفاع کنند و کشورهایی که نمی‌توانند.

در درازمدت قوانینی که از جهت پخش کرونا در دنیا وضع شده، از سطح افراد به سطح ملت‌ها تعمیم یافته و در نهایت جهان به مجموعه‌ای از کشورهای پیش‌رفته، پاک، قوی و سالم از یک طرف و کشورهای عقب‌مانده، ناپاک، ضعیف و بیمار و آفت‌زده از طرف دیگر تقسیم خواهد شد. مطمئناً همۀ این تغییرات به این سادگی و بساطتی که گفته آمد، آن‌چنان که بیش‌تر فیلم‌های هالیوودی دوست دارد دنیا را در درون جعبۀ جادویی ترسیم کنند، نخواهد بود اما کلیت مسأله همین است و تغییرات به‌قدری تدریجی و آرام خواهند بود که ما متوجه آن‌ها نمی‌شویم.

همین حالا شما به بیش‌تر کشورهای جهان نگاه کنید؛ سومالی، مالی، بنگله‌دیش، یمن، سوریه و بسیاری از کشورهای دیگر حتی اگر میلیون‌ها مبتلا هم داشته باشند، هرگز تشخیص نخواهند شد و به‌فرض تشخیص هرگز به اندازۀ آمریکا، چین، آلمان، ایران، هند و دیگر کشورهای پیش‌رفته‌تر و تعیین‌کننده‌تر در سیاست بین‌الملل و به دلایل سیاسی مهم نخواهند بود. این وضع در نهایت از جهان ما چه خواهد ساخت؟ از یک سو همان‌گونه که گفتیم، کشورهایی پیش‌رفته و صادرکنندۀ کالاهای صنعتی و واردکنندۀ مواد خام که آلایندۀ جهان اند و پدیدآورندۀ ویروس کرونا و ویروس‌های کرونایی که در راه اند و از سویی دیگر کشورهای واردکنندۀ کالاهای صنعتی کشورهای پیش‌رفته، صادرکنندۀ مواد خام به قیمت ارزان و دریافت‌کننده و آسیب‌پذیرفته از آلاینده‌ها و ویروس‌هایی که کشورهای پیش‌رفته تولید می‌کنند. با این وجود راه‌حل چه خواهد بود و چه باید کرد؟

تنها راه‌حل موجود و پاسخ به این پرسش، صنعتی‌شدن، توسعه‌یافتگی و تبدیل‌شدن از جامعه‌ای مصرف‌کننده به جامعه‌ای تولیدکننده برای کشور ما است. توسعه‌یافتگی است که می‌تواند ما را از این وضعیت نجات دهد؛ از جنگ‌های بی‌پایان داخلی و تبدیل‌شدن کشور و کشورهای ما به بازارهای پررونق کشورهای صنعتی و تولیدکننده، از فاندامنتالیسم و بنیادگرایی‌های خطرناک، از ایدئولوژی‌های خواب‌آور و سمی و در نهایت از این وضعیتی که اکنون در آن قرار داریم. هیچ راه‌حل دیگری وجود ندارد و کسانی که به چیزی غیر از این دعوت می‌کنند، خود را به خواب خرگوشی زده اند یا هم این که جسارت روبه‌روشدن با جهان ظالم و بی‌رحم کنونی را ندارند و دل خود را به آرمان‌هایی والا و فرازمینی خوش کرده اند. جهان همیشه بی‌رحم بوده و جهان آیندۀ ما نیز جهان بی‌رحمی خواهد بود که به اسلحۀ تکنولوژی و فن‌آوری‌های به‌مراتب مرگ‌بارتر از گذشته نیز مجهز شده؛ فن‌آوری‌هایی که قادر خواهد بود به کسری از ثانیه تمام جهان را نیز نابود کند، نابودکردن چند کشور کوچک و حقیر که کار سهلی خواهد بود. بنابراین در این جهان پیش‌رو: «برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی – که در نظام طبیعت، ضعیف پامال است»!

مدیرمسؤول

به اشتراک بگذارید

Share on facebook
Share on twitter
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email

نوشته‌های مشابه